close
  • zaterdag 7 december
Relatie en gezin

De liefde van een kind voor een panische moeder

De liefde van een kind voor een panische moeder

Reino, moeder en mediator, over huiselijke perikelen met een muis.

BLOG – Sinds vorige week is alles anders. Ik zag een muis in huis en Isha, mijn oudste dochter van achttien jaar, trok ten strijde. Terwijl ik op de eettafel ging staan zette zij onze hond Joey naast mij. Ik schreeuwde het uit want mijn paniek voerde de boventoon en zij ging er vervolgens met een vergiet achteraan, ving de muis en liet hem buiten vrij. Iedereen blij. Ik vond haar een heldin die een diervriendelijke oplossing bracht voor een panische moeder!

Het zalige begrip voor de lijdende mens

De hele week heb ik iedereen die het maar wilde horen verteld over het vergiet, de muis en die snelle Isha. Ik voelde me, na een week geen muis gezien te hebben, bijna weer comfortabel in mijn eigen huis en permitteerde het mij weer om op de bank te gaan zitten wat ik de hele week al niet gedaan had! Ik zat namelijk na het incident op een stoeltje wat ik om kon keren en naar wens kon verplaatsen en had daarmee zicht op alles om mij heen. Ik voelde me net weer een beetje fijn in mijn huis, toen ik vanaf de bank opnieuw een muis op twee meter afstand van Joey, de huiskamer zag oversteken. Ik sprong van de bank op de pianokruk en belde direct een goede vriend. Hij kwam, maar stelde voor dat ik bij hem en zijn vrouw zou slapen want dit was voor mij niet te doen, meende hij. Het zalige begrip voor de lijdende mens!

Mijn zelfvertrouwen groeide met het dichtstoppen van iedere naad en kier

Ik vermande mij toen mijn dochters thuiskwamen en besloot te blijven. Volgens mijn kameraad was een professionele aanpak noodzakelijk want even later zagen we nog een muis door de woonkamer lopen. Ik belde de ‘muizendokter’ en nadat ik vertelde dat het spoed was, kwamen ze. Het hele huis werd gescand op sporen en maatregelen werden getroffen. Mijn klusjesman en steun en toeverlaat voor alles wat zich voordoet in een huis uit 1900 stond mij bij. Alle gaten werden hermetisch gedicht en mijn zelfvertrouwen groeide met het dichtstoppen van iedere naad en kier breder dan een duim.

Toen ik weer enigszins toerekeningsvatbaar was, vertrouwde mijn dochter mij toe: ‘mam, die muis hè, waarvan je dacht dat ik die had gevangen…(stilte)… ‘Nee’, schreeuwde ik, is het… ‘Mam, we moesten wel zeggen dat we hem hadden gevangen anders had jij nooit geslapen die nacht’. De liefde van een kind voor een ouder. Welterusten!

 

Geschreven door: Reino Meinema

Abonneer je op onze nieuwsbrief!

Volg ons via Facebook